Kaybetmek

Bir insan ne kadar uzun süre koşabilir ki bir şeyin peşinden? Ne kadar zorluğa, güçlüğe dayanabilir? Kaybettiği nerdeyse belli olduğu an bile koşabilir mi hayallerinin peşinden? “Şimdiye kadar nerdeydin” deseler ne cevap vereceğini bilmeden yine de savaşır mı hayatla? Uğruna hayatını değiştirdiği amacı için hiçbir şey yapmadığı halde onu kaybettiğine üzülmeli midir? Bir insan ne zaman anlar kaybettiğini? Aslında ne zaman kaybetmiştir? Pişmanlık ne getirir?

Eğer bir anlamı olacaksa bundan sonra, özür dilerim. Özür dilemeyi gerektirecek başka bir şey yaptım mı bilmiyorum ama savaşmadım ya, onun için özür dilerim en azından. Peşinden koştuğum, ulaşmak için 24 saat kafa patlattığım hedefimden uzaktayım şimdi, benim tercihim değil. Çoktan kaybettim. Çoktan reddedildim, vazgeçmeliydim, uğraşmamalıydım, umursamamalıydım, unutmalıydım, zaten değmezdi filan. Bir sürü ufak yalan söylenebilir, ama kaybetmişken bile, ulaşılmak istenen hedef buna değerse savaşmaya devam etmeli, ve ulaşılmak istenen hedef buna değer. Her ne olursa..

Kaybettim, çünkü peşinden koştuğum hedefe ulaşabileceğime emin değildim, o hedefin benim için doğru hedef olup olmadığına emin değildim, o hedefe ulaşsam bile aslında erişilmesi gereken başka bir yer olup olmadığına emin değildim. Bunun için tek bir ipucu dahi yoktu bende, hiçkimse bana ipucu vermedi. Hiçbir şey benim için bir ipucu, bir işaret değildi, hedefin kendisi bile. Sadece bilmediğim bir yolda yürüyordum, ve tepeye yokuştan koşarak çıkmak yerine belki de gerisin geriye yuvarlanma riskini göze almadığımdan, etrafını dolaşarak çıkıyordum. Kaybettim.

Hayattaki tek amaç kazanmak değildir, bir insan kaybetmeyi de bilmeli ve en önemlisi onu hazmedebilmeli. Kaybetmeyi ve onu hazmedebilmeyi öğreneli uzun zaman oldu, kaybetmişken kazanmayı öğrenmek gerekli artık. Şu da bilinmeli ki, aslında kaybettiğimiz ne varsa zafere doğru üzerinde gittiğimiz yolun parçasıdır. Ben vazgeçmedim.

Alper Akpınar

01341306200934erg