Özlemek

Sığmıyor, taşıyor yürek yerinden, çıkmak istiyor, ayrılmak istiyor bedenden. Senin yerine konulacak hiçbir şey yok, sen yoksun, özlüyorum.

Özlemenin güzel şey olduğunu söyleyenler var, seni özlemek hiç güzel değil. Senin yanında olmak istiyorum, senden uzak olmaktan nefret ediyorum. Hatırımdan bir an bile çıkmıyorsun, gözlerimde bir belirip bir kayboluyorsun.

Gözlerimi kapattıkça sen, açtıkça sensizlik. Bazen, gözlerim açıkken bile seni görüyorum, nasıl oluyor bilmiyorum, hayaldeyim, rüyadayım sanıyorum, konuşamıyorum. O an kayboluyor özlemlerim, o an yok oluyor içimden taşan huzursuzluk, o an bir sarılma uzağımda oluyorsun, sonra bir anda kayboluyorsun. Hayallerim yıkılıyor, içimden huzursuzluk taşıyor, kollarım bomboş, öylece iki yanıma düşüyor.

Bazen, işte şimdiki gibi, seninle yalnız kalıyorum, seninle yapayalnız kalıyorum. O zaman ne acıktığımı biliyorum, ne susadığımı..ne zamanın farkına varıyorum, ne ayağa kalkabiliyorum, ne uyku tutuyor, ne de cesaret edip de ismini haykırarak gözyaşlarına boğulabiliyorum, olmuyor. Bir an kokun geliyor burnuma, yüreğim kanatlanıyor, seni arıyor, bulamıyor. Gözlerimi kapatıyorum yatağa uzanıp, elim bir şeye değiyor, sen oluyorsun, canlanıyorsun, başını omzuma yaslıyorsun, gülüyorsun, sarılıyorsun bana.. Gözlerimi açıyorum, yoksun.

Dudağımdan öpen bir adın vardı,
Ki hala öpüyor. Duyuyor musun?

Bir gün yüreğimin yanında da sen olacaksın diye umuyorum, o yüzden dayanabiliyorum seni özlemeye. O yüzden her sensiz kalışta yüreğimi susturabiliyorum. O yüzden tahammül edebiliyorum seni özlemeye.

Her sensiz kalışta, seni özlüyorum. Yanımdan her ayrılışında, her ayrılışında yüreğim de kopup sana gelmek için koşturuyor bedenimin içinde. Bedenim benim değil, ne bedenime söz anlatabiliyorum, ne yüreğime.. Ne kavuşabiliyorum sana, ne dindirebiliyorum özlemin sancısını. Seni özlüyorum.

Gözlerine her baktığımda içtenliğini göremesem, nasıl yaşayabilirdim?

Alper Akpınar

210303070934erg

(Fotoğraf: A. Akpınar, Şişli-İstanbul)