Korkma Bu Akşam Gelip Çalmam Kapını


loneliness_of_soul_by_sh4dyj0lk4

Yemyeşil bir yerde “o”nunla konuşuyordu… Sadece ikisinin bildigi bir yerlere gitmeye çalışıyordu… Yeşillikler vardı… Çiçekler vardı… Ve “O” vardı…

Mutluydu… Yanındaydı ve arkadaşıydı… Aylarını yanında geçirdiği adamla yine aylar sonra arkadaş olmuştu… Kötü değildi… Ve mutluydu…

Uyandı… “rüyaymış” o kadar acıttı ki canini dayanamadı o acıya. Belki doğum gününde arar diye umuyordu ama aramamıştı. Gelen güzel mesajlarla, eski dostların telefonlarıyla avundu…

Onu aradı. “Başımın tacı, canim efendim… Seninle çok güzel şeyler yaşadık ama bitti… Benim senden hiç bir duygusal beklentim yok. Ama bana çok koyuyor be! En uzaklarım, yabancılar sırf yüzümü güldürüp beni mutlu edebilmek için bir şeyler söylerken senin tepkisiz kalman, uzak kalman çok acıtıyor canimi… Hep dedim ya sana kimse olmasın yanımda sadece seni istiyorum diye. Artik öyle değil. Herkes olsun ama sen de ol. Bir ömür paylaşacaktık. Hayallerimiz vardı ama sen yoksun artik. Kabul ediyorum bittiğini. Bunlar yeniden başlaması için bir çaba değil…

Sadece en yakin arkadaşımı geri kazanma çabaları… Zaten sana da söylemiştim ayrılırken sevgilimi değil en yakin arkadaşımı kaybediyorum ben diye… Çabam bunu içindir…”

Anlattı derdini. O da anladı, dinledi.

Ama yine uyandi…

Düşündü gidip söylese mi diye. Söylese içindekileri anlatsa…

Vazgeçti ama sonrasında… Yarim kalmış bir hikâyeyi tamamlama çabası sanır diye… “hayallerimdeki gibi kal” dedi.

“Eğer aklına geldiysem de sevgilim; korkma bu aksam gelip çalmam kapını… Sadece bu aksam değil, hiç bir aksam…”

Nazlı ÖZDİL

Reklamlar

5 Yorum (+add yours?)

  1. candan
    Şub 02, 2009 @ 17:49:03

    sade, yalın ama leziz…

  2. almaporyak
    Şub 03, 2009 @ 01:07:44

    üstüne alınması gereken biri var mı?

  3. hati
    Şub 03, 2009 @ 11:17:38

    adeta mükemmel olmuş yazanın ellerine sağlık

  4. Nazlı Özdil
    Şub 08, 2009 @ 15:06:14

    tesekkür ederim hepinize

  5. emre
    Şub 25, 2009 @ 23:17:05

    yinede kapıyı sürgüleme üstüme, usulca gelecek bir yere kıvrılacağım, tenine hissettirmeden rüzgarımı, kanımı alıp gideceğim, kaybolacağım nefretinin karanlığında, yeterki sen boğulma o karanlıkta…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: