Biz ne ara mutluyduk, hatırlar mısın?


yalnizlik

Gidip kendime kahve alacağım hayatım, sen de ister misin? Belki yüreğimizi yeniden ısıtmaya yardımcı olur!

Sevdiğimiz zaman gösterirdik sevdiğimizi, bir zamanlar. Annemize sarılır, öperdik yanaklarından. Babamız bizi sırtına alır gezdirirdi. O zamanlar henüz gökdelenler yoktu. Delememişti kimse göğü, ve hala bir şansımız vardı zıplayarak gökkuşağına erişmek için.

Bir zamanlar mutluyduk, kimse büyümüyordu o zamanlarda ve hiçbir şey ciddi değildi. Kimse başkasından daha fazla mutlu olmak için daha çok çalışmıyor, kendine yeni rakipler yaratmıyordu. Bir zamanlar bu kadar uzak değildik birbirimizden ve şehirler bu kadar tenha değildi. Kimseyle tokalaşmazdık, herkesle kucaklaşırdık. Dünya bu kadar küçük değildi. Bir şeyi yapmak için çok çalışmak gerekmezdi, çok istemek gerekirdi..ve bir şeyi çok istediğimizde onu gerçekten isterdik. Kalbimiz o zaman küçücüktü, damarlarımızdan ise sadece kan akıyordu.

Bir zamanlar ne çok yaşardık, şimdiki kadar erken ölmezdi kimse. Yaşardık, gökyüzüne bakacak zamanımız, elini tutacak bir sevdiğimiz vardı. O zamanlar kimse ya birinin ya toprağın olmuyordu. Seçmeyi sokmamıştık hayatımıza, tabii vazgeçmeyi de. Korktuğumuz zaman gerçekten korkardık, kimse de cesaret gösterileri yapmazdı. Nasıl da çok ve içten gülerdik o zamanlarda.

Bir zamanlar ailemiz vardı, profesyonel hayat filan yoktu o zamanlar. Birbirimize ne söyleyeceksek söylerdik, bir şeyler yazmaya ihtiyaç duymadığımızdan henüz yazı da yoktu. Kimse bir yerlere gitmezdi çalışmak için. Bir şeylere ihtiyacımız yoktu, tabii para da. Kimsenin parası başkasından çok olmadığından zengin de yoktu, fakir de yoktu. Birlikte eker biçerdik tarlamızı ve birlikte mahsul alırdık. Kim ne kadar ihtiyaç duyuyorsa, o kadarını alırdı. Kimsenin malı yoktu çünkü o zamanlar, ama herkesin evi vardı.

Bir zamanlar herkes birbirini severdi, ne kan davaları vardı ne paylaşılamayan bir şey. Soframız hayvanlarımızdan ayrı kurulmazdı. Onlar da bizimle yer, bizimle uyurdu. Böcekleri öldürmezdik, o zamanlar böcekler henüz bize kızmamıştı. Hastalanmazdık da pek, hava temizdi, toprak temizdi ve su da temizdi. En önemlisi, insanların kalpleri de düşünceleri de temizdi. Daha kirlenmemiştik.

Önce ateş geldi. Yakmayı öğrendik. Sonra içimizdeki canyi keşfettik. Yok etmeyi öğrendik. Bir şeylere sahip çıkıp zengin olmayı öğrendik..ve başka insanlara çalışmaları gerektiğini, yoksa yaşayamayacaklarını öğrettik. Zaten yaşayamadılar.

Zaten yaşayamıyoruz. Hatırlar mısın, en son ne zaman baktın gökyüzüne? Yıldızları, ya da göğün mavisini bari görebilmiş miydin? Bir zamanlar ağaçlarımızda kuşlar vardı, o peyzaj ağaçlarından bahsetmiyorum, fidanlandırıp da kendi diktiğimiz ağaçları söylüyorum. O zamanlar ormanlar yanmıyordu. Hatırlıyor musun en son ne zaman birine sarılıp da yanağından öptüğünü? En son ne zaman babana “seni seviyorum baba, beni omzuna alsana” dediğini? Çok iyi hatırlarsın oysa birini sevip de söyleyemediğini..

Şimdi ne hayal ediyoruz biliyor musun? Bizim yerimize çalışacak birini işe almayı.. Bizim yerimize işe gidecek, bizim yerimize tıraş olacak, bizim yerimize insanlarla konuşup onlara önemli biri olduğumuzu gösterecek birini.. Biz de yaşamaya başlayacağız o zaman. İstediğimiz kadar uyuyacağız, istediğimiz giysiyi üzerimize geçireceğiz, saçlarımızı darmadağın yapıp bolca kızarmış patates yiyeceğiz, ketçabı bol olsun lütfen!

Bazen şu çocuk gibi olabilmeyi ne çok istiyorum, biliyor musun sevgilim!

Alper Akpınar

02212203200934blc

Fotoğraf: http://1.bp.blogspot.com/_heOQGtH2aT0/R3wfYjCcuFI/AAAAAAAAAmg/d_0_uS2pUZU/S730/do_not.jpg

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: