Nöbette..


Saat yedi otuz beş
Seni düşünerek geçti kaç saatim
En iyi zaman seni düşünerek geçiyor zaten
Birde sigaramdan derin nefesler çektiğimde
Sebebini bilirsin parasız günlerimizden
Tek bir nefesi bile paylaştırdı o günler
Olsun sen vardın yanımda
Ve ders kitapları ve defter
Ve ellerin vardı yüzümü okşayan
Senin canın vardı canımda
Bir çocuk vardı benimle oynayan

Sen vardın; benimle dalga geçen
Mikroskobun ayarını bozduğum için.
Sen vardın boynuma sarılıp ta “seni seviyorum” diyen
Sen vardın ayrılığımızı düşünüp de
Ağlayan için için
Sen vardın gömleklerimi giyen

Sen vardın sınavlarda kopya verdiğim
Ve cebimde unutup ta günler sonra hatırlanan papatya
Ve birçok söz belki hiçbiri gerçek olmayacak
Ama sen vardın kalbimi verdiğim

Sen vardın otobüste omzuma yaslanan
Hoşlanmadığım bir şarkıyla dudaklarında
Ama sesini duyardım o yeterdi
Muzırca gülerdin kolumu ısırıp
Sen vardın hep gülen ben kızdığımda

Sen vardın ucu yırtılmış kırmızı çoraplarıyla
Mutfakta yemek yapan burnu kızarmış
Yanık yumurta kokusu ve günaydın
Beni kabuslarımdan uyandıran sen vardın
Dağılıp bozulmuş karışık saçlarıyla

Saat dokuz buçuk
Hala seni düşünüyorum
Komutan uyuyor
Ben şiir yazıyorum

Serhan YÜKSEL

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: