Ebed ya Hu!


AşkAşk; ki vardır, gerisi teferruat. Az kalsın elim bir yanlışlıktan dönüyordum aşık olmayarak! Soyu tükendi çoktan gezgin şairlerin, böylece sonu geldi, gerçek aşk şiirlerinin!

Aşk; ki önce insanı şereflendirdi. Bilemedi insan yüreğindeki bu derdi. Su, güneş, ateş, toprak, ağaç, insan ve evren birdi. Affet ulu tanrım, onlar bilmiyorlardı! Devasa bir dağdan koca bir kaya kopar gibi, gönüllerinden parçalar koparıyorlardı.

Aşk; ki kuşlar fısıldıyordu, çiçekler açıyordu adını, insana zor geliyor, karartıyordu insanın ruhunu. Aşk vardır, ve kesindir. Onun kadar gerçek hiçbir şey yoktur. Güneş açar, yürekteki kordur. Ayaz vurur, ruhun üşümesidir aşk. Gündüz vakti karanlığa sığınıp geceleri bir ışık aramaktır. Kandildeki alev gibi titremektir üşüyerek, bir yandan yanarken.

Aşk, inanmayanların yüreğine kilittir, gözüne perde, kulağına sağırlık, ruhunda ağırlık, dünyasında yalnızlık. Aşktır, ne varsa insanı yollara düşüren, aşktır insana cenneti cehennemi aynı anda gösteren. Sufi aşıktır, ayyaş aşıktır, mürşid aşıktır, mürid aşıktır, muallim aşıktır, talebe aşıktır, kitab aşıktır, mekteb aşıktır. Gözünün gördüğü ne varsa aşktır, göz aşıktır.

Gece güneşe aşıktır, kovalar kovalar da saramaz güneşi. Güneş geceye aşıkır, kovalar kovalar da öpemez geceyi.. Oysa biri dursa kavuşacaklardır, oysa biri dursa her aşık kavuşacaktır maşuğuna, oysa biri dursa aşk durmayacaktır artık, kavuşacaktır ruh ait olduğu o ebedi ruh ummanına..

Oluklar çift; birinden nur akar, birinden kir!

Aşk, birliğin sırrıdır. Aşk insanın önce kendini bilmesidir. Kendini bilip de kavuşmaya hazırlanmasıdır. Aşk teslim olmaktır. Bakmadan görmek, dinlemeden duymak, dokunmadan hissetmektir aşk. Aşk hareket etmeden gitmektir, varken yokluğa karışmak, yokluktan var olmaktır.

Aşk yaşamın sırrıdır, insan da aşkın sırrı.. İnsan pistir, kötüdür, aşağılardan aşağıdır insan. Bir insan neyse, bütün insanlar da öyledir. Bütünlükte birliktir aşk, pisliktir, kötülüktür, aşağılık olmaktır. Bataklıkta açan çiçektir, bataklığın içinden yükselen güzel kokudur aşk.

Aşkını bilen, gerçeği bulur. Yüreğini açan, birliğe kavuşur. Aşk, kendini başkasında görmektir. Aşk, teklerle birleşip bütün olmak, tanrıya kavuşmaktır. Affet ulu tanrım, onlar bilmiyorlardı!

Alper Akpınar

23192104200934blc

Fotoğraf: A. Akpınar – İstanbul – Taksim

Reklamlar

4 Yorum (+add yours?)

  1. wishmaster
    Nis 22, 2009 @ 18:04:16

    çok güzelmiş )

  2. ömer demir
    Nis 23, 2009 @ 19:43:33

    muhteşem bi yazı olmuş ellerinize sağlık

  3. myenfk
    Tem 27, 2009 @ 22:56:35

    Mevlana, Yunus Emre, Necip Fazıl …
    Özde ve sözde bir.
    Aşkı özümseyip söze dökebilenlerden olabilmek ne güzel!
    Yazılarınızda anlatmak istediğinizi çok güzel ifade etmişsiniz.
    Kaleminiz ve kelamınız kuvvetli.
    Allah kaleminizi daim kılsın, yoldan ayırmasın.

    “Affet ulu tanrım, onlar bilmiyorlardı!”
    Bizde bilmediklerimize en kısa zamanda vakıf oluruz inşallah.

    Saygılarımla;

  4. Alper Akpınar
    Tem 27, 2009 @ 23:05:35

    Hayyam ve Hallaç bir de. İdrakimiz kuvvetli olsun yeter, kalem de kelam da hediyesidir. Teşekkür ederim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: