Şimdi BARIŞ Olsaydı!


2 Ocak 1943′ de İstanbul’ da dünyaya Barış geldi.  İnsanların sevdiği, saygı duyduğu bir sanatçı gelmişti dünyaya. Japonya’ dan Amerika’ ya kadar, dünya daki her milletin sevgisini ve takdirini kazandı. Kara Sevda dedikleri bu olmalıydı. Türkiye’ nin dışarıdaki en iyi elçilerinden biriydi o.  Barış Manço 80-90 arasında dünyaya gelmiş tüm çocukların da en sevdiği ağabeyleriydi. Diş fırçalamayı, süt içmeyi, insan olmayı öğreten bir ağabeydi. Öyle işlemişti ki içerimize, onsuz bir haftasonu olamazdı. Haftasonları sabahında kahvaltı yaparken onu izlerdi o çocuklar.

Televizyonun temiz tarafıydı Barış Manço. O dokunabilecek kadar yakın ve sevgi duyulandı ama o kadar da büyüktü ki ulaşılamaz bir dağ tepesi gibi mağrurdu. Babannemizi daha çok sevdik Süper Babanne ile, Eşekler arkadaşımız oldu Arkadaşımız Eşek dedik onun dilinde, Okumayı onla öğrendik ve hayvanları tanıdık sayesinde, armudun iyisini ayılar yermiş meğer.Hasta olduğumuzda nane, limon kabuğu, bir tutam da zencefili karıştırıp iyileşmeyi öğretti bize. Domates, biber, patlıcan en güzel onun söylediği gibi bir arada söylenirdi. Paylaşmayı öğretti “Yediden Yetmiş Yediye” Acıhda Bağa Vir diyerek. Kol düğmelerimizi iliklerken aklımızda hep o oldu. Gül Bebeğim ve Gülpembe unutulur mu hiç? Bayram sabahlarında uyandı çocuklar erkenden, senin sözlerini dinleyip “Bugün bayram erken kalkın çocuklar” demiştin ya, en güzel giysilerini sen söylediğin diye giyindiler. Şimdi her bayram sabahında sen varsın o çocukların yastık altlarında … Gül Bebeğim derken söylemiştin ya Barış abi ” Geceler çok soğuk geceler sessiz, nasıl yaşarım şimdi ben sensiz“, işte büyüttüğün çocuklar bu şarkıyı dinlerken sana soruyorlar nasıl yaşarız şimdi biz sensiz? Evet yaşıyoruz aradan kocaman yıllar geçti  ama ” Gözlerimde yaş kalbimde sızı unutmadım seni, Unutamadım unutamadım ne olur anla beni” dediğin gibi gözlerimizde yaş kalbimizde sızı var ve unutamadık seni…

1Şubat 1999 sabahıydı, çocuklar televizyonlarını açmış senin programının başlamasını seyrediyorlardı ve ama senin programın başlamadı Barış abi, senin programının tekrarı vardı televizyonlarda. Ekranın sağ alt köşesinde ise “Barış Manço’ yu Saygıyla Anıyoruz” notu iliştirilmişti. Olamazdı, halbuki daha çok gençtin, daha çok şeyler öğretecektin biz çocuklara, daha doğacak çocukları vardı bu ülkenin, senin programını izleyip, seni izleyip insan olacak! Hem senin hedefin vardı, 2000 yılında Cumhurbaşkanı ben olacağım bu ülkenin demiştin. Ölümün çok üzdü bizi Barış abi. Tabutun giderken kabristana üzerine güller atıldı, tabutunu kavrayanlar şucu bucuydu ama sen şucu bucu değildin. Sen herkesin ortak sevdiğiydin. İşte onun için keşke sen şimdi olsaydın, Ah Barış abi aşk olsun derdik biz, sen de Aşk oldururdun. Ülkemizde BARIŞ olurdu …

Rahmetle ve Saygıyla Anıyoruz …

Sinestezi E Dergi

A. Tolga AKPINAR

Facebook'ta Paylaş

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: