Filmler, Beklemek ve Zaman

UntitledHayatı son günlerde filmlerdeki gibi sanmaya başlamıştım. O ise öyle olmasını umardı. En büyük hayali zorla izlettiğim ve hayatının filmi olan “Eternal Sunshine of Spotless Mind” in gerçek olması idi. Zaten pek kuvvetli olmayan hafızasını sildirecek; onu üzen, yıpratan, kıran, yaralayan her şeyi unutacaktı.

O bunları düşünürken ben “Amelie Poulen” kadar pozitif bir şekilde “Jeux d’Enfants”ın gerçek olma olasılığının yüzde kaç olduğunu hesaplıyordum kendi kendime. Attığı her “iyi geceler” mesajı bir puan kazandırıyordu hesabıma. Her gülüşü 3, sabahtan akşama beraber geçirdiğimiz her gün 10. o kadar çok puan topluyordum ki kendi kendime, yüzleri binleri geçmiştim. Daha fazla

Koca Seyit

koca_seyitHepimizin belleğinde pek çok kahramanlık öyküsü var. Dedelerimizin, ninelerimizin yurt sevgisiyle neleri aştığının hikâyeleri daha ilkokul sıralarında olan bizlerin içini yurt sevgisiyle doldurup “İŞTE BİZ!” dedirtirdi.

Ben de sizlerle aslında hepinizin çok iyi bildiği, bir hikâyeyi paylaşmak istiyorum. Hemşerim Seyit Çabuk’un, yani hepimizin bildiği adıyla Koca Seyit’in hikâyesini.

1909 yılında askere giden Seyit, 1912 yılında Balkan savaşlarına katıldı. Savaş bittiğinde ise evine dönemeden topçu olarak Çanakkale’ye gitti. Daha fazla

Uç Uç Böceğim

ImageGeçtiğimiz hafta sonu elektronik postama “Eğiticinin Eğitimi” konulu bir semineri duyuran bir mektup geldi. Nedenini bilmediğim bir şekilde istek duydum o eğitime katılmak için. Bütün işlerimi ona göre ayarladım ve cumartesi günü ilk eğitimde hazırdım.

Aslında sadece bir kişisel gelişim etkinliği bekliyordum. Verilen broşürlerde bunun tüm Türkiye ‘ye yayılmaya çalışılan bir sosyal sorumluluk projesi oldugundan bahsediyordu. Daha fazla

Korkma Bu Akşam Gelip Çalmam Kapını

loneliness_of_soul_by_sh4dyj0lk4

Yemyeşil bir yerde “o”nunla konuşuyordu… Sadece ikisinin bildigi bir yerlere gitmeye çalışıyordu… Yeşillikler vardı… Çiçekler vardı… Ve “O” vardı…

Mutluydu… Yanındaydı ve arkadaşıydı… Aylarını yanında geçirdiği adamla yine aylar sonra arkadaş olmuştu… Kötü değildi… Ve mutluydu…

Uyandı… “rüyaymış” o kadar acıttı ki canini dayanamadı o acıya. Belki doğum gününde arar diye umuyordu ama aramamıştı. Gelen güzel mesajlarla, eski dostların telefonlarıyla avundu…

Onu aradı. “Başımın tacı, canim efendim… Seninle çok güzel şeyler yaşadık ama bitti… Benim senden hiç bir duygusal beklentim yok. Ama bana çok koyuyor be! En uzaklarım, yabancılar sırf yüzümü güldürüp beni mutlu edebilmek için bir şeyler söylerken senin tepkisiz kalman, uzak kalman çok acıtıyor canimi… Daha fazla

Ev Kızı Modu: Açık

housewife_120 yıllık yaşamının 14 senesini çeşitli okullarda öğrenci olarak geçirmiş genç bir bayan olarak ileride kaçınılmaz bir son olarak beni bekleyen ev hanımlığı işine adapte olmanın gerçekten zor bir süreç olduğunu söyleyebilirim. Bu süreç çeşitli tatillerde anneye ev işlerinde yardım etmek, altın gününe giderken ona eşlik etmek, eve gelen misafirlerle öğrenciler tarafından pek ilgi alaka ile karşılanmayan “yatak odası takiminin nevresiminin sateni ne renk olsun? Bu oyayla hangi renk gider” gibi konulara çok da anlarmış gibi fikir vererek tamamlanır. Ancak tabi ki bunlardan kaçma yöntemleri yok değildir! Vardır ve bu yazı sizlere; ev kızı modunu olabildiğince kısa süre acık tutmaya çalışan siz genç arkadaşlarıma; hediyemdir!

Daha önce de belirttiğim gibi genlerinde y kromozomu bulundurmayan homo sapiens için ev hanımlığı kaçınılmaz bir süreçtir. Eğitim ve sosyal statü değişkenleri bu durumu biraz geciktirse de her genç kız bir gün ev hanımlığını tadacaktır! Daha fazla

Cap ou pas cap?

jeux d'enfants

Pek çok insan su sıralar ayni sedyen şikâyet ediyor. “yalnızlık”, “kargaşa”, “koşuşturmaca”… Hepimiz bir şeylerden şikâyet ediyoruz. Zaman darlığının bize unutturduğu şeylerden bahsediyoruz. Sevdiklerimize zaman ayıramamaktan, araya uzun yolların ve en önemlisi zamanın girmesinden yakınıyoruz.

Tam da böyle şikâyet etmeye başladığım anlardan birinde denk geldim “Jeux D’Enfants”a ya da Türkçesi ile “Cesaretin Var mı Aşka”

Film iki çocukluk arkadaşını anlatıyor. Bir gün tesadüf eseri yolları kesişen ve ömürlerinin sonuna kadar – mecaz anlamında değil- bedenen beraber olamasalar bile ruhları sürekli yan yana olan iki arkadaşı, sevgiliyi, dostu, sırdaşı, her şeyi.

Daha fazla